"Jeszcze w zielone gramy" razem ze świerkami!

Drzewa. Potężne, mocno zakorzenione w ziemi i zdawać by się mogło wiecznotrwałe, nawet dziś, są obrazem siły budzącej mistyczne skojarzenia. Ich ogrom z całą pewnością porażał, zaś jadalne owoce były świadectwem łaskawości. 

 https://rme.cbr.net.pl/index.php/archiwum-rme/126-wrzesien-pazdziernik-nr-51/kultura-i-tradycje-ludowe/254-ludowe-wierzenia-magiczna-moc-drzew

 

 

Drzewo stało się jednym z pierwszych wyobrażeń struktury świata. Coroczne zakwitanie, wydawanie owoców i obumieranie stanowiło dla naszych przodków symbol cyklicznie odnawiającej się przyrody i następowania pór roku.                                                                                                     https://rme.cbr.net.pl/index.php/archiwum-rme/126-wrzesien-pazdziernik-nr-51/kultura-i-tradycje-ludowe/254-ludowe-wierzenia-magiczna-moc-drzew

 

 Drzewo wyobraża oś świata – korzeniami przebija ziemię i sięga wód, na jakich ziemia się unosi, pień jest filarem naszego świata, a niebo opiera się na jego rozłożystych gałęziach.                                              https://rme.cbr.net.pl/index.php/archiwum-rme/126-wrzesien-pazdziernik-nr-51/kultura-i-tradycje-ludowe/254-ludowe-wierzenia-magiczna-moc-drzew

 

 Słowianie wyobrażali sobie miejsce wiecznej szczęśliwości, – jako drzewo o tysiącu pni z nieprzeliczoną ilością gałęzi, z olbrzymimi liśćmi, przepięknie pachnącymi kwiatami, między którymi znajdowały schronienie dusze sprawiedliwych. Wiecznie zielone drzewo oznaczało nieśmiertelność, zaś gubiące liście na zimę – śmierć i zmartwychwstanie.
https://rme.cbr.net.pl/index.php/archiwum-rme/126-wrzesien-pazdziernik-nr-51/kultura-i-tradycje-ludowe/254-ludowe-wierzenia-magiczna-moc-drzew

 

 

Ze względu na swój ogrom i długowieczność drzewa były naturalnymi pomnikami – sadzono je dla upamiętnienia ważnych wydarzeń, jak np. zwycięstwa w bitwach. Zasadzenie drzewa było też słowiańskim sposobem na uczczenie narodzin dziecka – zwyczaj ten ma także znaczenie magiczne, gdyż drzewo takie staje się duchowym bratem noworodka.                                                 https://rme.cbr.net.pl/index.php/archiwum-rme/126-wrzesien-pazdziernik-nr-51/kultura-i-tradycje-ludowe/254-ludowe-wierzenia-magiczna-moc-drzew

Świerk wiele ludów uważało za święte drzewo. Górale tatrzańscy nie stanowili wyjątku. Jeszcze w XVIII w. przedmiotem kultu religijnego był święty świerk (smrek). Okoliczna ludność wznosiła ku niemu modły i patrzyła, w jakim kierunku wiatr wygina gałęzie, ponieważ z tej strony miało przybyć do nich szczęście. Świerkowe gałązki stanowiły też antidotum na wszelkiego typu złe czary i uroki.                 https://rme.cbr.net.pl/index.php/archiwum-rme/126-wrzesien-pazdziernik-nr-51/kultura-i-tradycje-ludowe/254-ludowe-wierzenia-magiczna-moc-drzew

 

Świerk pospolity, to drzewo, które zna każdy z nas. Charakterystyczne, szpilkowe, z koroną w kształcie zaostrzonego stożka, można znaleźć przede wszystkim w lasach, choć nie jest to generalna zasada. Występuje głównie w naszym kraju, choć i w innych rejonach Europy można znaleźć takie drzewa.

 http://ziolowyporadnik.pl/ziola/swierk-pospolity/

Ciekawostką jest fakt, iż świerk jest roślina rozdzielnopłciowy. Kwiaty męskie służą wyłącznie do zapylenia kwiatów żeńskich. To właśnie z nich tworzą się owoce świerku czyli dość duże szyszki. http://ziolowyporadnik.pl/ziola/swierk-pospolity/

 

W celach leczniczych stosuje się przede wszystkim młode pędy świerku. Zawierają one wiele istotnych składników, dzięki którym świerk wykazuje pozytywne działanie między innymi w

– nieżytach górnych dróg oddechowych 

– kokluszu

–astmie                                                                                                                                                                            http://ziolowyporadnik.pl/ziola/swierk-pospolity/ 

 

 

W tym miejscu należy dodać, że świerk może leczyć, ale może też zatruć. Roślina ta wykazuje również właściwości toksyczne, więc nadmierne leczenie przy pomocy preparatów opartych na składnikach świerku, może przyczynić się do zatrucia organizmu.

http://ziolowyporadnik.pl/ziola/swierk-pospolity/

 

Ze względu na dużą zawartość żywic i olejków eterycznych stosuje się go w leczeniu wszelkich infekcji dróg oddechowych, kaszlu, przeziębień. 

http://www.dobrysennik.pl/tajemnice/magia-drzew/swierk

Energia przyjęta od tego drzewa dociera do samego układu nerwowego. Dzięki swojej sile działa oczyszczająco na ludzka aurę z różnych obciążeń spowodowanych nieudanym życiem płciowym. 

 http://www.dobrysennik.pl/tajemnice/magia-drzew/swierk

Świerk wzmacnia życie zdrowe i uporządkowane. Drzewo to również uważane jest za symbol ognia i podobnie jak sosna wzmacnia radość i chęć życia. 

 http://www.dobrysennik.pl/tajemnice/magia-drzew/swierk

 Esencja świerku rozjaśnia umysł oraz pomaga w zrozumieniu zachodzących zmian.

 http://www.dobrysennik.pl/tajemnice/magia-drzew/swierk

 Słowianom świerki kojarzyli się zawsze z siłami żywotnymi.

http://www.historiaslowian.com/magia-drzew.html

 Gałązka świerka okadzano pola, aby zwiększyć plony.

 http://www.historiaslowian.com/magia-drzew.html

Wieńce świerkowe składano w ofierze słowiańskim bogom.

 http://www.historiaslowian.com/magia-drzew.html

W Polsce często sadzono go przy wejściu do domu, aby zagrodzić drogę wszelkim negatywnym energiom.

 http://www.historiaslowian.com/magia-drzew.html

Wiązano na nim lekkie wstęgi i sprawdzano, w którą stronę wiatr je zwróci - stamtąd miało nadejść szczęście. 

http://www.historiaslowian.com/magia-drzew.html

Przebywanie w pobliżu świerku, odpędzi pokusy, paskudne myśli i bezecne pragnienia. 

http://www.historiaslowian.com/magia-drzew.html

Jego szpilki noszono przy sobie, gdyż odbierały moc urokom i złym czarom, broniły też przed demonami.Wiele wierzeń i praktyk magicznych związanych ze świerkiem wykształciło się na Podlasiu.S 

http://www.historiaslowian.com/magia-drzew.html

 

Świerk jest wysokim drzewem iglastym osiągającym wysokość 40-60 metrów. Korona drzewa ma pokrój szpiczasty ,samo drzewo natomiast ma pokrój stożkowaty. Gałęzie świerku mają tendencję do obrastania pnia aż do samej ziemi.

  http://www.dobrysennik.pl/tajemnice/magia-drzew/swierk

 

 

Świerk posiada korę czerwonobrązową jednak im drzewo jest starsze dodatkowo kora staje się łuskowata. Zielone krótkie igły obrastają obydwie strony gałązek.

http://www.dobrysennik.pl/tajemnice/magia-drzew/swierk
 

Długość życia świerku to 300-500 lat.

http://www.dobrysennik.pl/tajemnice/magia-drzew/swierk

 

Wpływ i promieniowanie świerków ma charakter aromatyczny.

  http://www.dobrysennik.pl/tajemnice/magia-drzew/swierk

 

Świerk pospolity podobnie jak jodła jest kojarzony z bożonarodzeniową choinką.

 Drzewo to ze względu na swoją strzelistą postawę uważano za symbol zjednoczenia dwóch energii życiowych: niebiańskiej i ziemskiej. 

  http://www.dobrysennik.pl/tajemnice/magia-drzew/swierk

 

Ano tak, świerk kojarzy się z choinką i Bożym Narodzeniem, a że mamy właśnie grudzień i Bożonarodzeniowe święta tuż tuż, dlatego to w moim poście zaroiło się od świerków.

 

Zdjęcia świerków robiłam poprzedniego lata w ośrodku wypoczynkowym w Sułowie, rośnie tam sporo  tych drzew, bardzo dorodnych.

 

Tak zieloniutko wyszło mi z pomocą tych świerków.

No ale ja nieodmiennie w Zielone Gram razem z mistrzem Młynarskim

 
...Jeszcze w zielone gramy, jeszcze nie umieramy
Jeszcze się spełnią nasze, piękne dni, marzenia, plany
Tylko nie ulegajmy przedwczesnym niepokojom
Bądźmy jak stare wróble, które stracha się nie boją

Jeszcze w zielone gramy, choć skroń niejedna siwa
Jeszcze sól będzie mądra, a oliwa sprawiedliwa
Różne drogi nas prowadzą, lecz ta która w przepaść rwie
Jeszcze nie, długo nie

Jeszcze w zielone gramy, chęć życia nam nie zbrzydła
Jeszcze na strychu każdy klei połamane skrzydła
I myśli sobie Ikar, co nie raz już w dół runął
Jakby powiało zdrowo to bym jeszcze raz pofrunął

Jeszcze w zielone gramy, choć życie nam doskwiera
Gramy w nim swoje role, naturszczycy bez suflera
W najróżniejszych sztukach gramy, lecz w tej co się skończy źle
Jeszcze nie, długo nie!!!

 

W świąteczny Bożonarodzeniowy czas

... nie martwmy się, bo w końcu
Nie nam jednym się nie klei
Ważne, by choć raz w miesiącu mieć dyktando u nadziei
Żeby w serca kajeciku po literkach zanotować
I powtarzać sobie cicho takie prościuteńkie słowa...

JESZCZE W ZIELONE GRAMY!!!